Για να καταλάβετε γιατί ο Jonas Vitaud επιστρέφει ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Μουσικού Φεστιβάλ Σύρου, ξεκινήστε από αυτή τη σειρά του France Musique: «Jonas Vitaud, le monde au bout des doigts». Σε πέντε εκπομπές, η Judith Chaine προσφέρει όχι προωθητικό απόσπασμα, αλλά πραγματικό ημερολόγιο ακρόασης — σπουδές, ρεπερτόριο, δασκάλους και ηθική της ερμηνείας.
Η πορεία αφηγείται χωρίς βερνίκι: το ντροπαλό παιδί που βρίσκει καταφύγιο στο πιάνο· αποφασιστικά χρόνια με ιδιότυπους δασκάλους· το όργανο στην παράδοση Tournemire–Messiaen· έπειτα το CNSM και η Brigitte Engerer, του οποίου το ρωσικό ρεπερτόριο και η ποιητική διδασκαλία άφησαν βαθύ σημάδι.
Η σειρά απογειώνεται με τη μουσική δωματίου: τρίο, ντουέτο, διάλογος που βοηθά να ξεπεραστεί το άγχος του σόλο. Περιγράφει το ρεπερτόριο ως «τρισδιάστατο» — επίπεδα ήχου και θέματος που το ρεσιτάλ δεν αναπτύσσει με τον ίδιο τρόπο.
Η σύγχρονη μουσική δεν είναι υποσημείωση. Dutilleux, Kurtág: ο Ούγγρος συνθέτης ως ο πιο απαιτητικός μουσικός με τον οποίο συνεργάστηκε, παθιασμένος με το «απειροελάχιστο», απαιτώντας πλήρη επίγνωση κάθε νότας.
Για την ερμηνεία, η φόρμουλά του μένει: μετά από προσεκτική προετοιμασία, «να αφήνεσαι και να εγκαταλείπεσαι στην παρούσα στιγμή» — «η δουλειά έχει γίνει, πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου». Ο ήχος είναι «χειρονομία, σκέψη».
Για το κοινό του φεστιβάλ, το podcast είναι ιδανικός σύντροφος πριν τον ακούσετε στη Σύρο: η ίδια καθαρότητα, η ίδια αγάπη για τη συνεργασία, η ίδια άρνηση να χωριστούν τεχνική και μουσικότητα.
