
Πιάνο
Η πιανίστρια Natacha Kudritskaya, με μοναδική πορεία, αναπτύσσει μια προσέγγιση στο πιάνο όπου η αυστηρότητα του κειμένου συνδυάζεται με βαθιά ποιητική ελευθερία. Από νωρίς, η πορεία της διαμορφώνεται ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Γαλλία, χώρα με την οποία διατηρεί στενούς δεσμούς από την παιδική ηλικία. Από επαναλαμβανόμενες διαμονές στη Βουργουνδία μέχρι τα χρόνια σπουδών της στο Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris, η Γαλλία γίνεται τόπος υιοθεσίας της. Σήμερα εγκατεστημένη στη Μασσαλία, δημιουργεί εκεί την οικογένειά της και πρωταγωνιστεί σε διεθνείς σκηνές, διατηρώντας ταυτόχρονα στενή, ουσιαστική σύνδεση με την Ουκρανία.
Η πιανιστική της εκπαίδευση χαρακτηρίζεται από αποφασιστικές συναντήσεις. Ο Alain Planès, ο πρώτος της δάσκαλος, της μεταδίδει τη γεύση της κομψότητας και της στυλιστικής λεπτότητας. Ο Jacques Rouvier ενισχύει την απαίτηση για σεβασμό στο κείμενο και την ακρίβεια της χειρονομίας. Στη Βουδαπέστη, η συνάντηση με τον Ferenc Rados ανοίγει νέα διάσταση της δουλειάς της: «να διαβάζει κανείς ανάμεσα στις νότες», να κατανοεί την αόρατη αρχιτεκτονική της μουσικής. Τέλος, ο Henri Barda μετασκηνώνει τη σχέση της με το πιάνο, επιβάλλοντας ακραία ένταση στο όνομα του ουσιώδους: να βασιλεύει η μουσική.
Η Natacha Kudritskaya καλείται τακτικά να εμφανίζεται σε μεγάλες αίθουσες και φεστιβάλ της Γαλλίας και της Ευρώπης, μεταξύ τους το Wigmore Hall στο Λονδίνο, το Sheldonian Theatre της Οξφόρδης, το Concertgebouw του Άμστερνταμ, τη Cité de la Musique στο Παρίσι, τη Philharmonie του Ελσίνκι, την Elbphilharmonie του Αμβούργου, τη Philharmonie του Κιέβου, το Flagey στις Βρυξέλλες και το Konzerthaus της Βιέννης.
Το παίξιμό της, έντονο και βαθιά στοχασμένο, αναδεικνύεται εξίσου σε ρεσιτάλ, μουσική δωματίου και με ορχήστρα.
Συνεργάζεται με πολλές ευρωπαϊκές ορχήστρες, μεταξύ των οποίων η Φιλαρμονική των Βρυξελλών, η Συμφωνική Ορχήστρα του Κιέβου, η Tapiola Sinfonietta, η Oxford Symphony Orchestra, το Camerata RCO και η Orchestre Victor Hugo.
Πρόσφατα εμφανίστηκε με την Ορχήστρα της Όπερας του Τουλόν, ερμηνεύοντας το Κοντσέρτο αρ. 2 του Προκόφιεφ, καθώς και τα κοντσέρτα του Μότσαρτ, τα οποία διευθύνει από το πιάνο. Με την Εθνική Ορχήστρα του Καν, ερμηνεύει το Κοντσέρτο αρ. 2 του Sergei Bortkiewicz, συνεισφέροντας στην ανακάλυψη στο ευρωπαϊκό κοινό του έργου αυτού του ουκρανού συνθέτη.
Το γαλλικό ρεπερτόριο κατέχει κεντρική θέση στην καλλιτεχνική της πορεία. Το έργο του Jean-Philippe Rameau σηματοδοτεί καθοριστική καμπή στην προσέγγισή της στο πληκτρολόγιο, τρέφοντας μια σκέψη για τον ήχο, τον χρόνο και τη μουσική ρητορική. Του αφιερώνει δύο ηχογραφήσεις: έναν πρώτο δίσκο το 2009, συνδυάζοντας τα κομμάτια με του Luciano Berio, κι έναν δεύτερο το 2012 στις 1001 Notes. Το 2015 υπογράφει με τη Universal Music και κυκλοφορεί το άλμπουμ Nocturnes στη Deutsche Grammophon.
Η δισκογραφία της περιλαμβάνει επίσης πολλά σχέδια μουσικής δωματίου, εξερευνώντας πολύ διαφορετικούς κόσμους: τις σονάτες του Enesco με τον βιολιστή Daniel Rowland, ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στη γαλλική μουσική, τα Les Années folles, καθώς και το Κοντσέρτο του Chausson, επίσης με τον Daniel Rowland.
Τον Απρίλιο του 2026 θα κυκλοφορήσει στις 1001 Notes ένα νέο άλμπουμ αφιερωμένο στον François Couperin, συνεχίζοντας τον διάλογό της με τις ρίζες του γαλλικού πληκτρολογίου.
Πεπεισμένη ότι η μετάδοση βρίσκεται στην καρδιά του επαγγέλματος του μουσικού, η Natacha Kudritskaya αποδίδει ουσιαστική σημασία στη διδασκαλία και καλείται τακτικά να δίνει masterclasses στη Γαλλία και στο εξωτερικό. Είναι επίσης η ιδρύτρια του προγράμματος Music Chain For Ukraine, που στοχεύει να στηρίξει ουκρανούς μουσικούς μέσω αλληλέγγυων συναυλιών στην Ευρώπη· η ίδια φέρει την καλλιτεχνική όραση και διεύθυνση.